
🌅 Κατά μήκος του Κορινθιακού κόλπου, δίπλα ακριβώς από το Ξυλόκαστρο, θα βρει κανείς τη Συκιά. Για όσους γνωρίζουν την πολιτιστική της αξία, η Συκιά αποτελεί «το αραξοβόλι των ποιητών», ενώ για τους υπόλοιπους είναι ένας από τους πιο αγαπημένους προορισμούς απόδρασης. Κάθε χρόνο, χιλιάδες επισκέπτες επιλέγουν το γραφικό αυτό χωριό, προκειμένου να περάσουν τις διακοπές τους!
Η Συκιά υπάγεται στο δήμο Ξυλοκάστρου – Ευρωστίνης του νομού Κορινθίας, με πληθυσμό 557 κατοίκους. Διαθέτει μεγάλο ιστορικό ενδιαφέρον που ξεκινά από την αρχαιότητα και φθάνει στο σήμερα. Στην πορεία των χρόνων, η περιοχή άλλαξε ονομ
ασίες, γνώρισε μεγάλη εμπορική και τουριστική άνθιση και φιλοξένησε σημαίνοντα πρόσωπα που έπαιξαν σπουδαίο ρόλο για την ανάπτυξή της. Η ονομασία του χωριού «Συκιά» έχει αλλάξει τρεις φορές, μέχρι να καταλήξει στη σημερινή. Τότε που το χωριό είχε ένα εντελώς διαφορετικό φυσικό τοπίο, με τη θάλασσα να βρίσκεται τουλάχιστον 40 μέτρα πιο μέσα, η περιοχή σχημάτιζε έναν όρμο, τον «όρμο του Αγίου Νικολάου», όπως μαθαίνουμε από τους ναυτικούς χάρτες του 1700. Η ονομασία αυτή αποδιδόταν στο χωριό, λόγω μιας μικρής εκκλησίας, τον Άγιο Νικόλαο, που υπήρχε κατά τα βυζαντινά χρόνια.
Στη συνέχεια, κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας, η σημερινή Συκιά πήρε την ονομασία «Πύργος». Πρόκειται για ένα τοπωνύμιο, το οποίο προκύπτει από τον περίφημο πύργο του Χαλήλ αγά, παππού του Κιαμήλμπεη (ονομαστός άρχοντας της Κορίνθου), ένα κτίσμα γραφικό και παμπάλαιο που βρίσκεται πάνω απ’ τον δημόσιο δρόμο της Συκιάς. Κοντά στον πύργο βρισκόταν η παλιά συκιά με τις κρήνες, που έτρεχε το «βουνίσιο», όπως το αποκαλούσαν, νερό στις ρίζες της. Το δέντρο, που σωζόταν μέχρι το 1842, αποτελούσε απάγκιο για τους οδοιπόρους, οι οποίοι έφταναν στην περιοχή και ξαπόσταιναν στο συγκεκριμένο σημείο. Έτσι, η συκιά έγινε συνώνυμο της τοποθεσίας κι έτσι μαθαίνουμε από αγγλικούς χάρτες της εποχής (1815) ότι ο τόπος ονομάσθηκε «όρμος Πυργοσυκιάς».

Με την πάροδο των ετών, επικράτησε μόνο η ονομασία «Συκέα», όπως αναγράφεται στα χαρτιά του επίσημου κράτους, που τελικά μετατράπηκε σε «Συκιά». Η Συκιά αποτέλεσε θέρετρο για πολλά εξέχοντα πρόσωπα της εποχής, όπως των ποιητών Καζαντζάκη, Παλαμά, Καρυωτάκη, Τσαρούχη, καλλιτεχνών, πρωθυπουργών, λογίων, βαρόνων κ.λ.π., καθώς και του περίφημου σατυρικού ποιητή, Σοφοκλή Καρύδη. Έτσι, η περιοχή αναπτύχθηκε σε πολιτιστικό κέντρο στην Κορινθία. Επίσης, τη Συκιά επισκέπτονταν για τις διακοπές τους και η βασίλισσα Αμαλία με τον Όθωνα. Αν και δεν καταγόταν από την περιοχή, ο Κώστας Καρυωτάκης συνδέθηκε στενά με το μέρος αυτό, καθώς αποτελούσε τη μόνιμη κατοικία του παππού του και στη συνέχεια των αδερφών του και χαρακτήριζε τον τόπο ως το «πράσινο ακρογιάλι της πατρίδας», ενώ η Συκιά υπήρξε πηγή έμπνευσης και για τον Άγγελο Σικελιανό, ο οποίος είχε χτίσει στο ένα άκρο της παραλίας της την εξοχική κατοικία του, η οποία διασώζεται έως σήμερα. Στην έπαυλη, η οποία έχει αρχιτεκτονικά στοιχεία από την αρχαία Ελλάδα, το Βυζάντιο και την Ενετική νοοτροπία, φιλοξενήθηκαν κατά καιρούς μεγάλες προσωπικότητες του χώρου των τεχνών και των γραμμάτων.
Κατά μήκος της παραλίας της Συκιάς, η οποία έχει τιμηθεί με γαλάζια σημαία, υπάρχει άπλετος χώρος για όσους θέλουν να βάλουν την ομπρέλα τους και να καθίσουν μόνοι τους, αλλά και οργανωμένα τμήματα με beach bars. Υπάρχουν εστιατόρια και ταβερνάκια που σερβίρουν καλομαγειρεμένα φαγητά, καφετέριες κλπ. Η Συκιά κάνει τους επισκέπτες να νιώθουν ότι βρίσκονται πολύ μακριά από την Αθήνα, αλλά στην πραγματικότητα έχουν κάνει μόλις λίγη ώρα από την πολύβουη πρωτεύουσα…